Άρθρο – Flyover, Λεωφ. Παπανικολάου, αγριογούρουνα και άλλα καθημερινά

Flyover, Λ. Παπανικολάου, αγριογούρουνα και άλλα καθημερινά

Παραμένει ανοιχτός ο κύκλος των αλλαγών, που ξεκίνησε πριν από περίπου 30 χρόνια στα Πεύκα. Μαζί με τη μεγάλη αύξηση του πληθυσμού και την αναπόφευκτη ραγδαία οικοδόμηση, ήρθαν να προστεθούν μια σειρά από ζητήματα που επιζητούν από τότε μελέτη και κυρίως επίλυση. Τα Πεύκα, ίσως, έχουν εξελιχθεί σε περιοχή, η δραστηριότητα της οποίας δε διαφέρει πλέον από εκείνη μεγάλων πόλεων.

Στα προβλήματα που απασχόλησαν και εξακολουθούν να απασχολούν την τοπική κοινότητα, όπως: η σχολική στέγη, η αποχέτευση, η οδοποιία, τα ασφαλή πεζοδρόμια, οι διαβάσεις, η αστυνόμευση, οι χώροι ψυχαγωγίας/άθλησης, το περιαστικό δάσος και άλλα έκτακτα (βλέπε κεραία κινητής τηλεφωνίας), ήρθαν να προστεθούν τα έργα για τον flyover και η εμφάνιση άγριων ζώων και συγκεκριμένα αγριογούρουνων.

Ίσως κάποτε η έναρξη των έργων του flyover να φάνταζε κάτι μακρινό, ίσως και η πραγματοποιήσιμο, όμως πλέον οι εργασίες πραγματοποιούνται δίπλα στο σπίτι μας με αποτέλεσμα, καθημερινά, να ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις όποιες συνέπειες, όπως: η σοβαρή μείωση της έκτασης του δάσους, η αύξηση της κίνησης των τροχοφόρων από και προς τα Πεύκα, η υπερβολική σκόνη, η  ηχορύπανση και βέβαια η επικινδυνότητα της Λ. Παπανικολάου εξαιτίας των έργων, καθώς  για τους πεζούς καθίσταται  πλέον επικίνδυνη η διάβασή της.  Η φθορά του οδοστρώματος λόγω της συνεχούς διέλευσης των φορτηγών είναι απόρροια των έργων, τα οποία θα διαρκέσουν για πολύ ακόμα, ας μην ξεχνάμε δε και τα έργα του Παιδιατρικού Νοσοκομείου στο διπλανό Φίλυρο.

Στα παραπάνω, όλως παραδόξως, προστίθεται η ανησυχητική επανεμφάνιση και συνεχής αύξηση των αγριογούρουνων παρά τις συνεχείς εκκλήσεις της τοπικής κοινωνίας προς τους αρμόδιους φορείς για την ασφαλή και με σεβασμό στο περιβάλλον αιχμαλωσία ή απομάκρυνση των άγριων ζώων. Ευχόμαστε να μας διαψεύσει κάποιος ειδικός, αλλά υπάρχει η αίσθηση ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου.

Μέσα από τη στοιχειοθέτηση των παραπάνω σκέψεων και ανησυχιών, μπορεί κανείς να καταλήξει σε διάφορα συμπεράσματα. Προσωπικά αισθάνομαι ότι η αντίθεση που δημιουργεί η εικόνα μιας τσιμεντένιας υπερκατασκευής για τα δεδομένα της πόλης μας, με την εικόνα του πολλαπλασιασμού των άγριων ζώων κοντά στο αστικό περιβάλλον, μέσα σε τόσο δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες, προκαλεί μια δυστοπία που θυμίζει ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Ωστόσο το αίσθημα δυσφορίας και ανασφάλειας των πολιτών είναι πραγματικό, όπως πραγματική και κυρίως επιτακτική, είναι η ανάγκη εύρεσης λύσεων, που τελικά θα επαναφέρουν την ισσοροπία και ηρεμία στην καθημερινότητά μας.

Αλεξανδρίδης Πέτρος, κάτοικος Πεύκων